//////

RYS HISTORYCZNY

Trudno byłoby przedstawić rys historyczny sposobów, dzięki którym wykorzystywano szmery w filmie. Zjawisko to  ucho­dziło na ogół uwagi zarówno historyków, jak i krytyków. Trze­ba przyznać, że „kompozycję szmerów” w filmie, gdzie ów szmer jest wizualnie uzasadniony, przyjmuje się jako coś całko­wicie naturalnego, nie zaś „zrobionego” przez artystę. Nie uprzedzony odbiorca Blasków lata Gremillona zwróci niewąt­pliwie uwagę na bogactwo strony dźwiękowej tego filmu, ale nie zauważy jej „kompozycji”. Tymczasem zarówno Gremillon jak i wspópracujący z nim kompozytor Roland-Manuel nie po­przestali na nagraniu naturalnych odgłosów, lecz wybrali oko­ło 200 różnych szmerów, które poddali takim samym zabie­gom, jakim ulega materiał muzyczny, a więc zestawiali wy­brane jednostki dźwiękowe z punktu widzenia ich wysokości, intensywności i czasu trwania.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *